Επιμέλεια ιστοσελίδας
Γιάννης Σκούρτης

Τα νέα του χωριού μας

Ημ/νία Τίτλος
26/9/2015

Κείμενο του Νομπελίστα συγγραφέα ΟΡΧΑΝ ΠΑΜΟΥΚ για το Ψάρι –Φωτογραφίες από την επίσκεψή του – Το χωριό μας δίνει χρώμα σε όλη την Πελοπόννησο !

Το Σαββατοκύριακο 1 & 2 του περασμένου Αυγούστου, το χωριό μας το Ψάρι είχε την μεγάλη τιμή να δεχθεί την επίσκεψη ενός εκ των μεγαλύτερων Ευρωπαίων συγγραφέων, του Νομπελίστα  ΟΡΧΑΝ ΠΑΜΟΥΚ.
Ο κ.ΠΑΜΟΥΚ επισκέφτηκε το χωριό μας φιλοξενούμενος των συγχωριανών μας Μπρούς  & Έλσας, συνοδευόμενος από την σύντροφό του.


Ο συγχωριανός μας Μπρους Ρόμπινς με τον Ορχάν Παμούκ & τη σύντροφό του στο Ψάρι

Κατά την αποχώρησή του ο παγκοσμίου φήμης συγγραφέας υποσχέθηκε πως θα αποστείλει τις ταξιδιωτικές του εντυπώσεις από το Ψάρι. Και βέβαια τήρησε το λόγο του γράφοντας λίγες αδρές γραμμές, στις οποίες κυριαρχεί το χρώμα …

… το χρώμα που το μικρό μας χωριό μέσα απ΄τη ματιά ενός σπουδαίου  συγγραφέα, «βάφει» ολόκληρη την Πελοπόννησο :

«Η Πελοπόννησος, στην παιδική μου ηλικία, ήταν ένα θέμα στα σχολικά μου βιβλία, μιά λέξη που έπρεπε να κρατήσω στη μνήμη μου για να απαντώ ερωτήσεις για τον Αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό. Είχε πολύ λίγο χρώμα στον νου μου η Πελοπόννησος, παρά μόνο το άσπρο. Όλα άλλαξαν τελείως στο μυαλό μου όταν επισκέφτηκα το χωριό Ψάρι και τα πράσινα αμπέλια και τους λόφους και τα βουνά που το αγκαλιάζουν. Τώρα για μένα η Πελοπόννησος είναι τόσο πολύχρωμη όσο και η Τοσκάνη.»

 

[Ελληνική μετάφραση από το Αγγλικό πρωτότυπο]

 

“The Peloponnese, in my  childhood years, was a subject in my school books, a word to be memorized to answer questions about  Ancient Greek civilization.  It had very little color except white.  My mind was completely  changed after I visited the village of Psari and its green vineyards and the hills and mountains that surround it.  Now to me the Peloponnese is as colorful and lovely as Tuscany.”


Λίγο πριν την πεζοπορία στα "Μονοπάτια Πολιτισμού" του χωριού μας

 


Φωτογραφίες του "άλικου αμπελώνα" από τον Ορχάν Παμούκ

 

- Μετάφραση & αποστολή στοιχείων από την Έλσα Σταματοπούλου

Επιστροφή