-->
Επιμέλεια ιστοσελίδας
Γιάννης Σκούρτης

Δημοτικά Τραγούδια...



Μου παρήγγειλε τ' αηδόνι με το πετροχελιδόνι.
Να του πλέξω τη φωλιά του, με τα χρυσοπούπουλά του.
Του παρήγγειλα και 'γω, που 'χω χρόνια να το δω …

Τα ‘χουμε ορίσει να στοχεύουν απευθείας στην καρδιά. Χωρίς να το θέλουμε, χωρίς να το παραγγέλνουμε. Απλά γιατί ήτανε απ’ την αρχή γραμμένο στη μοίρα μας…που οι νεότεροι το λέν’ και DNA.

Τα δημοτικά τραγούδια του τόπου μας, ως σάρκα απ’ τη σάρκα μας, επιβίωσαν μέσα μας σαν μια παραγγελιά που οι παλιότεροι μας όρισαν να την αποδώσουμε με τη σειρά μας στους νεότερούς μας, ακέραιη, ανέπαφη, επίκαιρη…

Για να τους συναθροίζουν σε κοινά τραπέζια , να τους συγκινούν τα λόγια, να τους συναρπάζουν και να τους ξεσηκώνουν σε χορούς «κυκλωτικούς» οι ήχοι …και εν τέλει ο κύκλος να συνεχίζεται ανέπαφος…

Σε κάποιες περιπτώσεις ο ήχος δεν είναι ιδιαίτερα καθαρός. Αυτό βεβαίως οφείλεται στο γεγονός ότι πολλά από τα τραγούδια έχουν ηχογραφηθεί ακόμα και πριν το 1930 και διασώθηκαν από συλλέκτες –εραστές του αυθεντικού δημοτικού τραγουδιού- σε χιλιοπαιγμένες εγγραφές δίσκων βινυλίου 78 ή 45 στροφών. Παρά τον «κακό» ήχο όμως, απόλυτα  καθαρό παραμένει το συναίσθημα που αυτές οι εκτελέσεις αναδύουν και βέβαια αυτό είναι το κυρίαρχο.

Απολαύστε αυτούς τους γνήσιους ήχους που εκπέμπουν αυθεντική Ελλάδα και κάντε βουτιά στο παρελθόν του χωριού μας, σε στιγμές γλεντιού και κεφιού των πατεράδων και των παππούδων μας, σε δεκαπενταύγουστους με γουρνοπούλες στη λαδόκολλα και χορούς τις πρώτες πρωινές ώρες με το κλαρίνο να κλαίει  και τις παρέες στα τραπέζια πίσω από δεκάδες μπουκάλια να περιμένουν τη «σειρά» στο χορό. Τη «σειρά» στο χορό που θα επιβεβαίωνε κάθε φορά στα παιδικά μας μάτια τον «ιεροτελεστικό» τρόπο που  χόρευαν οι παλιοί Ψαραίοι τον Τσάμικο χορό… 

-Αργά ,δωρικά, μακρόσυρτα, επικά, χωρίς έκφραση στο πρόσωπο, χωρίς ματιά επικεντρωμένη κάπου συγκεκριμένα, χωρίς περιττά τσαλίμια και κυρίως, χωρίς ποτέ να προδίδετε η ψυχή.. Ήταν μια άλλη αντίληψη περί χορού που οι παλιοί συγχωριανοί μας διέθεταν επακριβώς  αλλά που όσο κι αν αυτή η αντίληψη φάνταζε αναμενόμενη ήταν πάντα το ίδιο συναρπαστική…

Για τη διδαχή που λάβαμε από το λιτό τους τρόπο, ακόμα κι αυτές τις στιγμές του γλεντιού, ας μας επιτραπεί, αυτή τη στήλη με τα παραδοσιακά μας τραγούδια να την αφιερώσουμε στους όπου γης «ψυχή τε και σώματι» Ψαραίους βέβαια , αλλά και  στη μνήμη των προπατόρων μας .

Ιδιαίτερη αφιέρωση οφείλουμε επίσης στο «αηδόνι της Στυμφαλίας», την Ασπροκαμπίτισσα ΦΥΛΙΩ ΠΥΡΓΑΚΗ και στην παρακαταθήκη που καθημερινά εδώ και δεκάδες χρόνια υποβάλλει σε όλους τους Έλληνες με τη στεντόρεια φωνή της.

Διάσπαρτα μέσα στα δημοτικά τραγούδια του Μοριά που συγκεντρώθηκαν, ακούγονται και κάποια τραγούδια απ’ άλλους τόπους της πατρίδας μας (Ήπειρο, Θράκη, Κρήτη, Νησιά κτλ) σαν μια απότιση φόρου τιμής και σ’ αυτούς τους τόπους και την ιδιαίτερη κουλτούρα τους.

Ελπίδα μας είναι, τα ακούσματα των παραδοσιακών μας τραγουδιών, να προσφέρουν στους παλαιότερους στιγμές αναπόλησης και στους νεώτερους  «κωδικό πρόσβασης»  σε ακούσματα που όσο ο χρόνος θα κυλά τόσο θα νιώθουν την γοητεία τους…γιατί απλά – το ‘παμε- είναι ήδη καταγραμμένα  στο DNA τους…

Αν μάλιστα αυτή η στήλη γίνει η «αφορμή» να ξεκινήσει οπουδήποτε της γης κι αν χτυπά καρδιά Ψαραίϊκη, έστω κι ένα γλέντι, τότε σίγουρα θα δικαιωθούν ο σκοπός κι ο κόπος  της δημιουργίας της …