Τα νέα του χωριού μας
| Ημ/νία | Τίτλος |
| 1/4/2013 | Μεγάλες μορφές της ορεινής Κορινθίας: Μεθόδιος Φούγιας Ο Μεθόδιος Φούγιας ήταν Mητροπολίτης Πισιδίας, πρώην Aρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Mεγάλης Bρετανίας. Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Ιωάννης Φούγιας, γεννήθηκε στα Καλύβια Φενεού Κορινθίας στις 14 Σεπτεμβρίου 1925. Την εγκύκλια παιδεία του την έλαβε στο Δημοτικό σχολείο του χωριού του και στο γυμνάσιο Λεβιδίου. Το 1943 μπήκε με εξετάσεις στη Νομική Σχολή Αθηνών αλλά δεν φοίτησε λόγω των δύσκολων συνθηκών της Γερμανικής κατοχής. Το 1945 χάρις στο προσωπικό ενδιαφέρον του Αρχιεπισκόπου και αντιβασιλέα Δαμασκηνού έγινε δεκτός στην Ιερά Μονή Πεντέλης εκάρη μοναχός με το όνομα Μεθόδιος. Το 1946 εισήλθε μετά από επιτυχείς εξετάσεις στην Θεολογική Σχολή Αθηνών και το 1947 χειροτονήθηκε διάκονος. Μετά από υπόδειξη του Αρχιεπισκόπου και αντιβασιλέα Δαμασκηνού και τη συγκατάθεση του πατριάρχη Αλεξανδρείας Χριστοφόρου κατατάχθηκε στις τάξεις του κλήρου του πατριαρχείου Αλεξανδρείας, χωρίς να φύγει από την Ελλάδα. Παράλληλα υπηρετούσε τη θητεία του στον Ελληνικό στρατό, από το 1946 έως το 1950. Το 1950 χειροτονήθηκε ιερέας και το 1951 διορίστηκε Ιερατικός προϊστάμενος στην Ελληνική κοινότητα του Μονάχου της τότε Δυτικής Γερμανίας. Θα παρακολουθήσει μαθήματα ιστορίας από τους Βυζαντινολόγους F. Dοlger και H.G. Beck. To 1954 θα διοριστεί αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου του πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Από το 1958 μέχρι το 1960 είναι Πρωτοσύγκελλος του μητροπολίτη Αξώμης Νικολάου και καθηγητής του Ελληνικού σχολείου της Αμπέμπα στην Αιθιοπία. Θα κληθεί από τον Αρχιεπίσκοπο Θυατείρων Αθηναγόρα για να γίνει βοηθός του στην περιοχή Δυτικής Γερμανίας. Αρνήθηκε την προαγωγή του σε Επίσκοπο, ενώ θα παρακολουθήσει στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ μαθήματα Εκκλησιαστικής Ιστορίας και θα ανακηρυχθεί Διδάκτορας της Φιλοσοφίας στο ίδιο πανεπιστήμιο. Μέχρι το 1966 θα έχει την επιστασία των ορθόδοξων ενοριών της Βόρειας Αγγλίας κάτι που του επέτρεψε να δημιουργήσει νέες Ελληνικές κοινότητες και σχολεία.. Θα επιστρέψει στην Ελλάδα και θα διοριστεί Α΄ Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος μέχρι το φθινόπωρο του 1967. Από τον Οκτώβρη του 1966 μέχρι τον Φλεβάρη του 1967 θα υπηρετήσει επίσης στον Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης Χολαργού. Στις 29 Νοεμβρίoυ 1968 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Αξώμης από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Νικόλαο τον ΣΤ΄. Η ενθρόνισή του θα γίνει στον καθεδρικό ναό του Αγίου Φρουμεντίου της Αντίς Αμπέμπα. Κατά τη διάρκεια της θητείας του έκανε την έδρα του διορθόδοξο και διεκκλησιαστικό κέντρο. Διετέλεσε επίσης διδάκτωρ Θεολογίας του Πανεπιστημίου του Eδιμβούρδου, (1970) , και της Eλληνικής Oρθοδόξου Θεολογικής Σχολής της Bοστώνης, (1984) .Υπήρξε μέλος της Academie Internationale des Sciences Religieuses., μέλος της Προσυνόδου για την προπαρασκευή της Πανορθοδόξου Συνόδου, γενικός γραμματέας της Διορθοδόξου Θεολογικής Eπιτροπής για το διάλογο με τις Aρχαίες Aνατολικές Eκκλησίες, πρόεδρος και προστάτης πολλών εκκλησιαστικών και θεολογικών σωματείων κ.ά. Έδωσε διαλέξεις στα Πανεπιστήμια Oξφόρδης, Kέμπριτζ, Nτάραμ, Mπέρκλεϋ κ.ά. Υπήρξε μέγας ευεργέτης του Eλληνισμού της Aιθιοπίας, πολλών ελληνικών κοινοτήτων και σχολείων στη Bρετανία, την Iρλανδία, τη Mάλτα κ.ά. Επανειλημμένα τιμήθηκε με ευαρέσκειες του Oικουμενικού Πατριαρχείου. Ήταν ιδρυτής και χορηγός πολλών ιερών ναών, ελληνικών κοινοτήτων και διαφόρων εκπαιδευτικών και πολιτιστικών ιδρυμάτων στις χώρες όπου εποίμανε. Iδρυτής και διευθυντής των περιοδικών Abba Salama, , Texts and Studies, , Eκκλησία και Θεολογία, , και επανεκδότης του ιστορικού περιοδικού Eκκλησιαστικός Φάρος, (βραβείο της Aκαδημίας Aθηνών). Στις 9 Οκτώβριου 1979 πέρασε στην δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας παραμένοντας μέχρι το 1989. Στις 12 Μαρτίου 1991 εξελέγη Μητροπολίτης Πισιδίας, υπέρτιμος και έξαρχος Σίδης, Μυρέων και Ατταλείας. Εκοιμήθη στις 6 Ιουλίου 2006. Υπήρξε συγγραφέας πλείστων εκκλησιαστικών και Θεολογικών βιβλίων.
Έργα του
*Στοιχεία ελήφθησαν από σχετική καταχώρηση στη : Βικιπαίδεια
|
