20η Ιουλίου - Η ιστορία του ξωκλησιού του Προφήτη Ηλία του Θεσβίτη στο χωριό μας

«Kαι ανέστη Hλίας προφήτης ως πυρ, και ο λόγος αυτού ως λαμπάς εκαίετο»
(Σοφ. Σειράχ μη΄,1 )

Εορτή του Προφήτη Ηλία την 20^η  Ιουλίου το «μεσοκαλόκαιρο» όπως έλεγαν οι παλαιότεροι στο χωριό μας και γιορτάζει το γραφικό ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία, που βρίσκεται βόρεια, στην κορυφή του λόφου που δεσπόζει του χωριού μας.

Η κατασκευή του Ναού έγινε μετά την ανέγερση της εκκλησίας των Αγίων Θεοδώρων, περίπου το 1850, επί διακονίας στο χωριό μας του Ιερέα Δημητρίου Αγγελόπουλου (π.1835 - 1891). Η εκκλησία  ήταν τότε μικρή και χαμηλοτάβανη , την χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι του χωριού και ως καταφύγιο, οι δε  ξωμάχοι βοσκοί όταν τους έπιανε η βροχή ή το κρύο βρίσκαν εκεί απάγκιο.

Στη Γερμανική κατοχή (1941-44) οι Γερμανοί χρησιμοποιήσαν το ξωκλήσι– λόγω του στρατηγικού του σημείου- ως  φυλάκιο.

Εκεί στο ξωκλήσι του  Προφήτη Ηλία τον Ιούλιο του 1944 οι ναζί εκτέλεσαν με ειδεχθή και απάνθρωπο τρόπο τον συγχωριανό μας Ανδρέα Ι. Βλάχο ένα νέο παιδί (31)  χρόνων, για  ασήμαντο  λόγο.

Φεύγοντας από εκεί στη συνέχεια οι Γερμανοί κατακτητές, φρόντισαν να αρπάξουν και όλες τις φορητές εικόνες που υπήρχαν.
Από το 1944-49 λόγω και του εμφυλίου πολέμου που ακολούθησε, το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία παρέμεινε σχεδόν κατεστραμμένο…

Το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία (ο Αι- Λιάς όπως συνηθίζουμε να το λέμε στο χωριό μας) ανακαινίστηκε εκ θεμελίων το 1950 μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου με φροντίδα και έξοδα της  οικογένειας του αείμνηστου συγχωριανού μας Ηλία Ι. Σταύρου (ο οποίος πέθανε στην Αμερική το 1948), στη μνήμη του εκλιπόντος, μεγαλώνοντάς μάλιστα το Ναό στις σημερινές του διαστάσεις.  

Στη συνέχεια στις 28 Σεπτεμβρίου 1966 εκπρόσωποι της τότε εκκλησιαστικής επιτροπής του χωριού μας, μετά από έρανο, ανάθεσαν στον αγιογράφο Παναγιώτη Π. Πάγκα  από το Άργος να κατασκευάσει τις εικόνες που υπάρχουν και σήμερα στο τέμπλο, ήτοι του Προφήτη Ηλία, του Ιησού Χριστού, του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, του Αγ.Νικολάου του εξ  Ιχθύος και του Προφήτη Ηλία για το προσκυνητάρι. Οι εικόνες τοποθετήθηκαν την 20^η  Ιουλίου 1967 ημέρα εορτής του Προφήτη Ηλία.

Αγγελική Παπαδημητρίου & η Αλεξάνδρα
σύζυγος Νίκου Παπαδημητρίου
στον Προφήτη Ηλία στο Ψάρι (1951)
(ΦΩΤΟ: Σέργιος Παπαδημητρίου)

Πολύ κοντά στην είσοδο του Ναού βρίσκεται ανασκαμμένο «τούνελ» μικρών διαστάσεων, αλλά ικανού βάθους. Η παράδοση αναφέρει ότι αυτό ανασκάφτηκε από παλαιό κάτοικο του χωριού που ονειρεύτηκε ή είχε πληροφορίες ότι εκεί υπήρχε θησαυρός…

Όλο το χωριό κάθε χρόνο την ημέρα εορτής του Προφήτη Ηλία (20η  Ιουλίου), ανηφορίζει προς το ξωκλήσι του ΑιΛιά , απ’ όπου η θέα όλης της περιοχής είναι απεριόριστη.

Ένα ανηφόρισμα που μοιάζει πολλές φορές με τις δυσκολίες του βίου μας αλλά και την αναμενόμενη ελπίδα στην κορυφή που πάντα αποζημιώνει τον διαβάτη της ζωής.

Είναι η ανηφοριά εκείνη, που πάντα χαρίζει στο τέλειωμά της μια ανάταση ψυχής, φτάνοντας στο πανέμορφο ξωκλήσι και ατενίζοντας  την υπέροχη θέα της Στυμφαλίας, της Ζήριας, του κάμπου της Νεμέας, αλλά και των Αργολικών και Αρκαδικών βουνών.

Χρόνια πολλά για την ημέρα, χρόνια πολλά στους εορτάζοντες, καλό υπόλοιπο καλοκαιριού !

«Xαίροις επίγειε Άγγελε και ουράνιε άνθρωπε, Hλία μεγαλώνυμε. Xαίροις Hλία ζηλωτά, των παθών αυτοκράτωρ. Ω του θαύματος! O πήλινος άνθρωπος, ουρανούς του βρέχειν υετόν ουκ έδωκεν, και ουρανούς ανατρέχει εν πυρίνω άρματι».

Επιστροφή